Λάμψη Γνώμης, Τροφή για Σκέψη.

Το κάθε παιδί στο σπίτι πρέπει να μαθαίνει, το σωστό, το δίκαιο, το λάθος και το άδικο.

Έξω από το σπίτι είναι αργά, διότι η "κοινωνία" είναι αδιάφορη και άδικη

και μοιάζει με ζούγκλα ανεξερεύνητη. Κυρίως η Παιδεία.

<<ΙοΦ>>

Είναι η Ώρα να δώσεις την Ευχή.

Είναι η Ώρα να δώσεις την Ευχή.
Τώρα είναι η σειρά σου,
τώρα ίσως είναι ανοικτός ο Ουρανός και για σένα. 
Λοιπόν τι θα ευχηθείς για σένα 
ή για κάθε άλλον, 
για όλους τους άλλους και για σένα;

Εμπρός για μία Ευχή

Απόφαση θέλει η Ευχή,

να βγει να ταξιδέψει,

να φύγει από τα χείλη μας,

να φθάσει ως τον ουρανό,

για το καλό του κόσμου.

"Να είναι όλοι μια χαρά,

να ζουν ευλογημένοι,

υγεία να έχουν δύναμη,

να είναι ευτυχισμένοι".

ΙόΦ .19

Του Άϊ Νικόλα στη Γιορτή...

Στην Νικολέτα εύχομαι 

και δεν ξεχνώ τον Νίκο, 

άλλωστε όλους τους Αγαπώ 

κι αυτήν είναι η επιλογή μου.

Με την Ευχή κερδίζουμε, 

όλοι μας βεβαίως 

και αυτοί που την λαμβάνουνε 

μα ακόμη περισσότερο, 

όσοι από καρδιάς, την δίνουν. 

ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ και ΕΥΛΟΓΗΜΕΝΑ. 

Τις Ευχές σου όταν δίνεις, σύμμαχο έχεις τον Θεό και η Υπομονή δεν βλάπτει.

Τις Ευχές σου όταν δίνεις,
σύμμαχο έχεις τον Θεό,
για όσες βρέθηκε αποδέκτης,
το μισθός σου εσύ θα λάβεις,
ναι θα σου συμβεί Καλό.

Μα κι αν τύχει να συμβεί,
και απόκριση δεν λάβεις,
μη διστάζεις, μη δειλιάζεις
τις ευχές σου να τις στείλεις,
ο Θεός πολλαπλασιάζει
όσες ξέμπαρκες θα μείνουν
και σε λούζει μ' ευλογίες.

Κάνε λίγη Υπομονή. 

Να ζούμε είπαμε παιδιά, όχι να σπαταλούμε.

Ελάτε φίλοι μου γιατί,
παράξενα συμβαίνουν,
ακρίβεια δέρνει τον παρά, ...
χρήματα, δεν μας φθάνουν.

Ελάτε, άμυνα παιδιά.
Στα χρήματα, οικονομία.
Όσοι ξοδεύουμε λεφτά,
να ξέρουμε που πάνε.

Παζάρια, θέλει η αγορά,
να ρίχνει τις τιμές της.
Τα «γράδα» να έρχονται σωστά,
στης πληρωμής την ώρα.

Να ζούμε, θέλουμε καλά,
να νοιώθουμε, ωραία.
Να ζούμε, να ξοδεύουμε,
όχι να σπαταλούμε.

ΙόΦ <2012>

Άρχοντας ανίδεος… ξύλο απελέκητο.

Άρχοντας ανίδεος… ξύλο απελέκητο.


Ποιος είμαι εγώ ο κυνηγός, ο σύζυγος, πατέρας,
της μάνας μου ο καλύτερος και αρχηγός της οικογένειας;
Ποιος είμαι που εργάζομαι, κουράζομαι, να μεγαλώνω τα παιδιά,
σπίτι ψωμί να φέρνω;...
Ποιος είμαι εγώ στο καφενέ, στο γήπεδο, σε επίσκεψη, στις διακοπές,
να δίνω ορμήνιες κι εντολές, να κάνω όλες τις μαγκιές,
να διηγούμαι πως τα καταφέρνω;

Είμαι ο «Χ», ο συγγενής, ο φίλος, ο γείτονας,
είμαι ο άνδρας ο βαρύς, ο κύριος ‘καθώς πρέπει’.

Σαράντα χρόνια στη δουλειά, οκτάωρα επανωτά, τι κούραση Θεέ μου;
Και τώρα στην σύνταξη αδελφέ μου.

Κάθομαι σπίτι και θωρώ και τι να δω; γιατί είναι όλα Άγια; γιατί είναι καθώς πρέπει;
Ξύπνησα και αντίκρισα πια είναι η αλήθεια.
Κάθε πρωί σαν έφευγα στου αγώνα την πορεία,
έκλεινα πόρτα πίσω μου και άφηνα την σύζυγο, Κυρία.
Κυρία και αρχόντισσα, τη δούλα μιας ζωής, ξεσκόνισμα,
καθάρισμα, σφουγγάρισμα, πλύστρα, απλώστρα, σιδερώτρα,
συντηρήτρια ρούχων και συναφών, μαγείρισσα, ζαχαροπλάστισσα,
μάνα, κατηχήτρια, ετοιμασία των παιδιών,
σερβίρισμά τριών γευμάτων διαφορετικών συν ένα, πρόγευμα, γεύμα, δείπνο, κολατσιό.
Οικονόμος φοβερή, να προμηθεύει, να αποθηκεύει, να μετρά τα χρειαζούμενα… και να πετά σκουπίδια, να προσέχει τι θα φορέσουμε και πώς, όλα τα παιδιά κι αφεντιά,
σαν μάνα στοργική, σύζυγος κι ερωμένη,
μα πάντα ξεχασμένη.

Γιατί; Μας ρώτησες μαμά; Μας γέννησες… και πρέπει…
Όταν στο σπίτι, ο κάθε ένας από εμάς γυρίζει, χαμόγελο αντικρίζει. Όσα φυτά στολίζουνε, τους κήπους, τα μπαλκόνια, Αυτήν έχουν αρχηγό, γιατί καλά το ξέρουν, ότι νυχθημερόν φροντίζει τόσο για αυτά, μα πιο πολύ για μας, που της γυρνάμε πλάτη.

Ω! πλάνη, ω τι ντροπή; Ω! μα τον ύπνο τον βαθύ;
Έχασα την μαγκιά μου.
Ήξερα ότι σε ερωτεύτηκα, ότι σε αγάπησα και σε αγαπώ ακόμη.
Τις χάρες σου, τις εκτιμώ, μα τώρα νοιώθω λίγος.
Να παριστάνω ‘Αρχηγό’, χωρίς να ξέρω τον στρατό, που με έκανε μεγάλο;

Συγνώμη μάτια μου ζητώ. Χρόνια Πολλά να ζήσεις,
Ποτέ, ΠΟΤΕ μη δυστυχήσεις.



Ιωάννης ό Φίλος 2012

ΠΡΟΣΟΧΗ στους ΛΟΓΙΣΜΟΥΣ

ΠΡΟΣΟΧΗ στους ΛΟΓΙΣΜΟΥΣ

Οι λογισμοί είναι πολλοί,
είναι σαν καταιγίδα.
Μα είναι τόσο αθόρυβοι ...
όσο και επικίνδυνοι,
γιατί η ζημιά που κάνουνε,
εύκολα δεν μετριέται,
διότι το δίκαιο του εγωισμού,
όπως τα θέλει τα μετρά
και όλα τα δίκαια παίρνει
αφήνοντας σε εκκρεμότητα
το δίκαιο του αντίδικου,
ίσως και την αλήθεια.

<ΙόΦ> 2012

 

Καλημέρα για σε όλους, και για όλους!

ΚΑΛΗΜΕΡΑ ΦΙΛΟΙ ΜΑΣ
ΚΑΛΗΜΕΡΑ ΦΙΛΟΙ ΤΩΝ ΦΙΛΩΝ ΜΑΣ
ΚΑΛΗΜΕΡΑ ΣΥΝΟΔΟΙΠΟΡΟΙ ΤΗΣ ΖΩΗΣ
ΚΑΛΗΜΕΡΑ ΣΤΗΝ ΦΙΛΟΞΕΝΗ ΓΗ
ΚΑΛΗΜΕΡΑ ΣΤΟΝ ΗΛΙΟ, ΤΑ ΑΣΤΡΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΣΕΛΗΝΗ
ΜΗΝ ΑΝΗΣΥΧΕΙΤΕ, Ο ΚΥΡΙΟΣ ΦΡΟΝΤΙΖΕΙ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ
ΚΑΙ ΓΙΑ ΣΕΝΑ ΠΟΥ ΔΙΑΒΑΖΕΙΣ ΑΥΤΌ ΤΟ ΜΗΜΥΜΑ

Το παράπονο του 'φουκαρά'

Παιδιά μου, Φίλες και Φίλοι μου,
στου facebook.com την χώρα.
Δύο λογάκια γράφω εδώ, ‘πράγμα’ να καθαρίσω.
Εγώ ποτέ δεν θέλησα να έχω Φιλίες έναν σωρό, ατάκτως ερριμμένες.
...
Τις Φιλίες θέλω να τιμώ, να τις καλημερίζω,
να γράφω κάποιο χωρατό, να χαίρομαι λίγο κι εγώ,
ότι μου γράφουν να διαβάζω.
...
Τι έγινε και πλανήθηκα και τόσο τα έχω μπλέξει;
Και γέμισε ο ‘τοίχος’ μου και τελειωμό δεν έχει;
Αντί να βλέπω Φίλων μου γραψίματα όπως πρέπει,
να βλέπω των ‘περαστικών’ μηνύματα και βάλε.
...
Τα έχω χάσει ο φουκαράς και άλλο δεν αντέχω
και ‘κλαίω’ και ‘οδύρομαι’ και τελειωμό δεν έχει.
Βοήθεια, Φίλες και Φίλοι μου, να μου συμπαρασταθείτε.
Δώστε μου ορμήνια και γραφή, δώστε μου οδηγία,
το τι να κάνω, πάει να πει, να βρω την γιατρειά μου.
...
Των Φίλων θέλω τα μηνύματα, ΜΟΝΟΝ αυτά και ΜΟΝΟΝ.
Των Φίλων τους σχολιασμούς, και αυτοί καλό μου κάνουν.
...
Των ‘άλλων’ των ‘περαστικών’ γραψίματα ΔΕΝ ΘΕΛΩ.
Εάν έγινα λοιπόν σαφής, απάντηση προσμένω.
Εάν πάλι τα θαλάσσωσα … και τα έκανα μαντάρα …
τότε θα είμαι ολιγαρκής και υπομονή θα κάνω.

Η Πορεία.

' Η Πορεία '

Πορεία που όρισε ο Θεός, ευδόκησε και είπε.
Μα ήρθε ο αντικείμενος και τα μυαλά μας πήρε.
Αίφνης και η Μαρία θέλησε, το θέλημα Κυρίου,
τότε ο Θεός ευλόγησε κι έστειλε ποιμένα.
Ποιμένας είναι μοναδικός και απολύτως ΕΝΑΣ.
Πίστη και Αγάπη δίδαξε και κέρδισε Ανθρώπους,
που μόλις δύο εντολές ανοίγουν παραδείσους.
Ότι το ‘θέμα’ τόσο απλό, είναι και μεγαλείο,
ότι η Παναγία όρισε νέα αρχή να γίνει,
όποιος το νοιώθει ξεκινά
και ‘μπαίνει στην Πορεία.

"ΚΑΛΗ ΠΟΡΕΙΑ"

Τα ερωτήματα γυρεύουν απαντήσεις; Πάντα!

ΕΡΩΤΗΣΗ

Απάντηση:
Δεν πήραμε κανένα στο λαιμό μας.
Δεν αδικήσαμε κανέναν.
Εργαστήκαμε τίμια, αλλά και παραγωγικά.
Και με τα λίγα πορευόμαστε
και με τα πολλά τα βγάζουμε πέρα,
γιατί αγαπούμε το χαμόγελο.
Σκέψεις έχουμε πολλές,
τύπου πως θα βοηθήσουμε.
Όσο για τους Ανθρώπους που μας λείπουν,
ευχές τους στέλνουμε, σε αυτούς,
και στον Θεό για αυτούς.

ΙόΦ>|<2016 font="">

Με την εργασία, μπορούμε να κάνουμε θαύματα. Ψέματα;

Τι τα θες ... τι τα γυρεύεις;;;

Εάν δεν κάνουμε εμείς την διαφορά,θα είμαστε πάντα στα χέρια των ανεπαρκών. Εγώ γράμματα δεν ξέρω,
γνωρίζω όμως ότι με την εργασία,
μπορούμε να κάνουμε θαύματα. Ψέματα;

Λυπούμαι Φίλοι μου καλοί, γιατί δεν έχω λύσεις

Τώρα λοιπόν που έφθασε η ώρα που θα φύγω,
θα πάω για ξεκούραση απ’ τα δεινά του τόπου.
Λυπούμαι Φίλοι μου καλοί, γιατί δεν έχω λύσεις
πώς να μπορέσουμε και εμείς λιγάκι να χαρούμε.
Μπορώ όμως να ευχηθώ, να είστε με υγεία,
να είστε πάντα δυνατοί, να αντέχετε στον πόνο
που μας κερνούν ανέξοδα άπονες εξουσίες.
Ονειρευτείτε Φίλοι μου,
όσο το αφορολόγητο του ονείρου μας υπάρχει,
γιατί όσοι δεν ονειρεύονται, αυτοκτονούν και πάνε.
Και όσοι από σας κατέχουνε της προσευχής τον κόπο,
προσευχηθείτε να φανεί ένας ηγέτης Άνθρωπος, με ήθος και αξίες. 
Να πλεύσει η Ελλάδα ολοταχώς, πρόσω κι ευλογημένα.

<ΙόΦ>