Ο Έλληνας ξεχωρίζει από τον Τρόπο Ζωής.

 

Ο Έλληνας ξεχωρίζει από τον Τρόπο Ζωής

και όχι από τον Τόπο Καταγωγής.

Το να γεννηθείς και να ανατραφείς στην Ελλάδα,

σου δίνει το Καθήκον να ζεις ως Έλληνας.

Όταν Είσαι Γενναιόδωρος, Φωτεινός

και Ελπιδοφόρος Άνθρωπος,

Ε! Τότε, εις οιονδήποτε Τόπο κι αν βρίσκεσαι,

Ζεις Ελληνικά. Ζεις Τον Θεό. 

Ιωάννης.

Του Εγωιστή ο Τρόπος Σκέψης.

Καμία γνώμη δεν μετράει,

εκτός κι αν είναι η δική μου.

Και γιατί να πω συγνώμη;

Μήπως τάχα έχω φταίξει;

Είναι οι άλλοι που νομίζουν,

πως κατέχουν την Αλήθεια,

ενώ εγώ την μελετώ

κι αμερόληπτα ζυγίζω,

όλα όσα με συμφέρουν. 

Αν με ακούτε συνεχώς,

θα είστε ενημερωμένοι. 

Σημείωση:

Προσπαθώ να σατυρίσω

και να προσεγγίσω

του εγωιστή...

τον τρόπο σκέψης. 

Η Ευτυχία δεν είναι Τύχη, είναι Κατάκτηση και όπως κάθε κατάκτηση, θέλει τρόπο και κόπο. Η Αγάπη βοηθά.

Ας Ομιλήσουμε για την Ευτυχία.
Αλήθεια ποιος είναι τόσο Βέβαιος πως γνωρίζει να μας ομιλήσει για την Ευτυχία;
Εδώ θα προσπαθήσουμε να δώσουμε κάποια ψήγματα.
Στα Κοινωνικά Δίκτυα, φτιαχνόμαστε ότι γνωρίζουμε τι μας συμβαίνει και βέβαιοι όντες, αναμένουμε να δούμε ποιοι θα συμφωνήσουν.
Θεωρώ πως αν έτσι νομίζουμε, πάντως δεν είναι έτσι. Σήμερα λίγοι είναι θέση ευθυκρισίας.


Η Ευτυχία Κρύβεται σε Ζευγάρια που δεν Ταιριάζουν.
Αλλά περισσεύει η Αγάπη τους,
ώστε να Συμπληρώνει ο Ένας στον Άλλον.
Συμβαίνει! και τότε, μόνον τότε, καταλαβαίνεις
πως από τον πόθο και τον έρωτα,
προβιβάστηκες στην Αγάπη.

Πηγαίνω στον Καθρέφτη μου.
Αναρωτιέμαι. Είναι το Ταίρι μου Ευτυχισμένο;
Πιστεύω πως, μόνο η Θετική Απάντηση μου, δικαιώνει τη Σχέση μας.

Παίρνω τον Χρόνο μου, 

τον δικό μου χρόνο 

και δίνω το χέρι στην Αγαπημένη μου. 

Τρυφερά, δεν χρειάζεται να πω λέξη, 

"ομιλούν" τα χέρια μας.

Βέβαια και όλες οι ώρες, 

δεν περιέχουν τις κατάλληλες στιγμές.

Πότε είναι Παρακαλώ η κατάλληλη στιγμή;

Θα σου την Υποδείξει η Αγάπη σου 

για αυτήν που διάλεξες να Αγαπάς.

Ιθυπόρος 2021

Σεπτέμβριος

Προβολή Κοινωνικών Θεμάτων
web: www.michaelidespost.gr
FB.com: Michaelidespostbusiness

Να δώσουμε τα χέρια, μ' αγάπη να κυκλώνουμε, συντρόφους, φίλους, συγγενείς, για μια καινούργια μέρα.

Φίλες και Φίλοι μου, ζητώ,

την άδεια σας πάλι,
δύο λογάκια να σας πω,
με στίχους, με αγάπη.

Της γέννησής μας το σκοπό,
πόσοι από μας γνωρίζουν;
Και ποιας ευθύνης μέτοχοι,
είμαστε δίχως άλλο;

Ο Χρόνος της πορείας μας,
είναι προσδιορισμένος;
Ο Τρόπος που φερόμαστε,
είναι καθορισμένος;

Για την υγεία την καλή,
ποιος τάχατες φροντίζει;
Και τις κακές επιλογές,
ποιος μας τις επιτρέπει;

Εμείς από την πάρτη μας,
πρέπει να κάνουμε κάτι;
Να επιθυμούμε το καλό,
κι αγάπη να σκορπούμε;

Κι όμως τα λάθη,
ανθρώπινα είναι
και συγχωρούνται.
Όπως ο Θεός μας συγχωρεί
για τα δικά μας λάθη.

Όταν όλα είναι καλά,
η ξεγνοιασιά μας πνίγει,
κι όταν οι δυσκολίες έρχονται,
φταίνε πάντα οι άλλοι.

Ας δείξουμε παλληκαριά
και φρόνιμα γενναίο.
Αν τύχει και ξεπέσουμε,
ευθύς να σηκωθούμε.
Παρηγοριά και Δύναμη,
απ' τον Θεό ζητούμε.

Της αμαρτίας η οδός,
με τη Σαχάρα μοιάζει
κι όαση είναι ο Χριστός,
όλους μας αγκαλιάζει.

Ελάτε Φίλες, Φίλοι μου,
ας δώσουμε τα χέρια,
μ' αγάπη να κυκλώνουμε,
συντρόφους, φίλους, συγγενείς,
γνωστούς εχθρούς, και γείτονες,
για μια καινούργια μέρα.

Ημέρα Θεού, και Λυτρωμού,
από τα λάθη και τα πάθη.
Μέρα Χαράς και Ξεγνοιασιάς.
Αιώνιας Δοξολογίας,
και παραδείσια μέρα.

Ιωάννης ό Φίλος. 12.15.

Εστάλη από το Windows Phone μου